می خواهم
تمام احساسات کهنه ام را
بفروشم!
بفروشم به دوره گرد توی خیابان!
و به جایش
نمک بگیرم...
برای زخمهایی
که تو باقی گذاشتی..

این روزها اشکهای زیادی مُتـــــــولد می شوند از چشمانم
تا به گونه هایم می رسند لای پارچــــــه ای می پیچمشان ...
مسبب گریه ی من پدرشـــــان محسوب می شود دیگر ...!!!
.
.
من با این همه بچــّــــه چکار کنم ...؟!!
بَرگــــــــَــــــــــرد

نفس می کشم نبودنت را نیستی
هوای بوی تنت را کرده ام
می دانی
پیرهن جدایی ات بدجور به قامتم گشاد است
تو نیستی
آسمان بی معنیست
حتی آسمان پر ستاره
و باران
مثل قطره های عذاب روی سرم می ریزد
تو نیستی
و من چتر می خواهم …
هر چیزی که حس عاشقانه و شاعرانه می دهد در چشمانم لباس سیاه پوشیده…
خودم را به هزار راه میزنم
به هزار کوچه به هزار در
نکند یاد آغوشت بیفتم …

!آنقدر انتظار می کشم،تا دفتر نقاشی ام تمام شود

یک مترسک خریده ام .
عطر همیشگی ات را به تنش زده ام
در گوشه اتاقم ایستاده
درست مثل توست ،
فقط اینکه روزی هزار بار
از رفتنش مرا نمی ترساند

پنجره ای نشانم دهيد تا من برای هميشه نگاه منتظر پشت آن باشم.
پنجره ای نشانم دهيد.
من خانه ای دارم با چهار ضلع بلند آجری
روشنايی خورشيد را از ياد برده ام
آسمان پر ستاره را نيز.
پنجره ای نشانم دهيد.
پنجره ای كه پرواز گنجشكان را از پشت آن تماشا كنم
و خوشبختی مردمان را و گذر فصلها را.
در كوچه ما خانه ها را بی پنجره می سازند

تو گویی که بی من باش مگر می شود؟

تو گویی خواهم بی تو باشم مگر می شود؟

تو گویی باهم و جدا زهم باشیم مگر می شود؟

چون تو گویی آري می شود

هر چه تو گویی می شود

اما بی تو مگر می شود؟؟؟

گهگاهی دلم می گیرد بیشتر وقت غروب...
آن زمانی که خدا نیز پر از تنهایی است...
و اذان در پیش است...
من وضو خواهم خواست...
که تو تنها نشوی...و دلت پر ز خوشیهای دمادم باشد...
و خدا پنجره باز اتاقت باشد..

نفست چقدر شبیه مردمک چشمم دودو … می زند
ترسیده ای ؟
خسته ای شبیه خودم؟
و هراسان شبیه ثانیه ها
سنگین مثل دقیقه ها و ساعتها را…
راستی قولهایت را به چه قیمت به عبور زمان فروخته ای؟
من هنوز کنار رد پای گذشته ایستاده ام
خودم را به خواب نبودنت می زنم
چشمهایم چقدر چرت می زنند
میان لالائی حقیقت
کجای این نبودنها
به بودنم می خندی

چند روزیست که قلبم ترکی خورده عمیق

و برای این درد جز تلاقی نگاه من و تو مرهم نیست

گرچه هربار که میبینمت از دور کمی

دلم از لحظه ی قبل بیشتر میشکند

ولی انگار برای من دل بشکسته

عبرتی نیست کزان درس فراگیرم چند

روزای دلخوشی بی تو سر اومده
تو نیستی و من پیرم در اومده
من دورم از تو و
این غصه که کم نیست
هی گریه میکنم دست خودم که نیست
هی فکر میکنم به چشمای تو
هیچ وقت نمیرسه هیشکی به پای تو
خداحافظ رفیق خوب دیروزی
دیگه خوشبخت،خوشبختی
به پای من نمیسوزی
خداحافظ تو که میری از این غربت
حلالم کن اگه بد بودم این مدت
خداحافظ به این زودی  بدون من تو نابودی
خداحافظ که از اول تو هم یک اشتباه بودی 
حلالت میکنم هرچی ازم داری
یه دنیا رو به این دستا بدهکاری
حلالت میکنم دنیای دیروزم
حلالت میکنم هرچند میسوزم