نــذر کــرده ام اگـــر پائیـــز آمـــد
و
تــو بـــودی ؛
همــــراه ِ نـــگاهِ همیشـــه ِمنتــظرم
دستــش را بگیــریم
و
بـــه دیــدار ِ سنگفـــرشهـای
خیـــابان بـــرویــم
و
تمــام ره آوردهــای
عاشقـــانه اش را
بپاشیــــم
بر ســـر و روی درختــان
شــاید
بغـــض آسمـــان هــم متــولد شــد !